Here I love you.
In the dark pines the wind disentangles itself.
The moon glows like phosphorous on the vagrant waters.
Days, all one kind, go chasing each other.

The snow unfurls in dancing figures.
A silver gull slips down from the west.
Sometimes a sail. High, high stars.
Oh the black cross of a ship.
Alone.


Sometimes I get up early and even my soul is wet.
Far away the sea sounds and resounds.
This is a port.

Here I love you.
Here I love you and the horizon hides you in vain.
I love you still among these cold things.
Sometimes my kisses go on those heavy vessels
that cross the sea towards no arrival.
I see myself forgotten like those old anchors.

The piers sadden when the afternoon moors there.
My life grows tired, hungry to no purpose.
I love what I do not have. You are so far.
My loathing wrestles with the slow twilights.
But night comes and starts to sing to me.

The moon turns its clockwork dream.
The biggest stars look at me with your eyes.
And as I love you, the pines in the wind
want to sing your name with their leaves of wire.

Tu cię kocham.

Z ciemnych sosen wyplątuje się wiatr.

Fosforyzuje księżyc na błędnych wodach.

Dni jednakowe idą prześcigając się.

Mgła się rozwija w tańczące figury.

Srebrna mewa opada o zmierzchu.

Czasami jakiś żagiel. Wysokie, wysokie gwiazdy.

Lub czarne światło łodzi.

Samotne.

Czasami wstaję o świcie i nawet moja dusza jest wilgotna.

Szumi, ciągle szumi morze dalekie.

To jest właśnie port.

Tu cię kocham.

Tu cię kocham i nadaremnie zasłania cię horyzont.

Kocham cię nawet między tymi oziębłymi rzeczami.

Czasami wymykają się moje pocałunki na tych ciężkich łodziach,

które płyną po morzu, tam, dokąd nie przybywają.

Już widzę, że jestem zapomniany jak te stare kotwice.

Smutniejsze są mola, kiedy wieczór przybija.

Męczy się moje życie spragnione daremnie.

Kocham to, czego nie mam. Ty jesteś taka odległa.

Moja niechęć wzmaga się z ospałymi zmierzchami.

Ale noc przychodzi i zaczyna śpiewać mi.

Księżyc nakręca swoją maszynę snów.

Patrzą na mnie twoimi oczyma największe gwiazdy.

I tak jak cię kocham, sosny na wietrze

chcą wyśpiewać twoje imię swoimi drucianymi liśćmi.