Your Heading Goes Here

“Który skrzywdziłeś człowieka prostego śmiechem nad krzywdą jego wybuchając. Nie bądź bezpieczny, poeta pamięta. Możesz go zabić --- narodzi się nowy. Spisane będą czyny i rozmowy.”

Czesław Miłosz

Wytowno

Moja Almamater Szkoła Podstawowa

W roku 1946, powstaniec warszawski z Mokotowa, Podchorąży Paweł Kolasiński (pseudonim „ROM”) z Krakowianką –żoną Aleksandrą (Rybianką) Kolasińską przyjechali do Wytowna (wtedy jeszcze Niemieckiej wsi Weitenhagen). Przyjazd ten był na życzenie Księdza Jana Zieji, który był pierwszym powojennym proboszczem Parafii, Św. Franciszka z Asyżu a w czasie Powstania Warszawskiego był on kapelanem Batalionu Baszta. Ksiądz Zieja zaraz po zakończeniu działań wojennych zorganizował na tym terenie grupę inteligencji polskiej, której celem było dokształcenie młodych Polaków, którzy w okresie okupacji nie zdołali osiągnąć żadnego wykształcenia. Dyrektorem Uniwersytetu Ludowego była Pani dr Anna Minkowska. Młodzi państwo Kolasińscy byli natomiast wykładowcami. W roku 1947, Państwo Kolasińscy zdołali odkupić dom pozostawiony przez nauczyciela niemieckiego Her Werner Völzke, gzie w ogródku jeszcze był kłąb w kształcie swastyki hitlerowskiej. Pod koniec marca 1947 roku państwo Kolasińscy wprowadzili się do domu a za kilka dni, o piątej rano dnia pierwszego kwietnia - ( na prima aprilis) przyszedł na świat ich pierwszy syn.

W roku 1947 na zmianę P. Kolasińscy objęli Szkołę Podstawową w Wytownie. Obydwoje państwo Kolasińscy z ogromnym poświęceniem oddawali się pracy szkolnej i poza szkolnej. Pani Aleksandra Kolasińska posiadała przeszkolenie pielęgniarskie i przez wiele lat udzielała chętnie i bezinteresownie pierwszej pomocy medycznej mieszkańcom Wytowna i pobliskich okolic. Zdarzało się, że śnieg zawiał drogi i karetka Pogotowia Ratunkowego z pobliskiego Słupska nie była w stanie dojechać, a we wsi panowała epidemia świnki i chore dzieci potrzebowały pomocy. Często była budzona w nocy by ratowała czyjeś życie. I ratowała - rodzące się bliźniaki, dziewczynkę porażona piorunem, osoby pogryzione przez wściekłe zwierzęta podając im surowice.

Ciąg Dalszy