9

Część Druga

Część Trzecia  

Część Czwarta  

Część Piąta      

CzęśćSzósta               

Część Siódma    

Część Ósma

Część 9-ta Do Mojej Żony

Część Jedenasta

Część Dwunasta

Część Czternasta

Powrót do Początku

DO MOJEJ ŻONY SZCZĘŚCIE LUDZKIE NIETRWALE   JAK Z NICI PAJĘCZEJ    NA BURZ  ŻYCIOWYCH WICHRY   WYSTAWIONE  BYWA,     W KROPLACH MIENI SIĘ ROSY    I W SŁOŃCU SIĘ WDZIĘCZY    AŻ JE GROM NAGŁYM CIOSEM    W STRZĘPY POROZRYWA.    I MOJE SZCZĘŚCIE PIORUN ZBURZYŁ   I POKRUSZYŁ,     JAK Z SZYN WYKOLEJONA GDZIEŚ LOKOMOTYWA    STOJĘ SAMOTNY- ŻYCIE  OBOK MNIE PRZEPŁYWA   TYŚ MI ZOSTAŁA TYLKO SZCZĘŚCIE MOJEJ DUSZY.     Paweł Kolasiński

Paweł Kolasiński Oficer Wojska Polskiego, Powstaniec Warszawy, oddany pedagog i humanista. Kiedyś po ukończeniu gimnazjum, rodzice wysłali go do Seminarium Duchownego w Krakowie, lecz on  pojechał do Przemyśla i tam skończył Szkołę Podchorążych. Dopiero kilka lat przed wybuchem wojny studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim teologię z filozofia. Był gorącym patriotą i zagorzałym katolikiem.

Kontynuacja